Deprecated: mysql_connect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /home/oykuler/public_html/dbs.php on line 4
Bir Polis Dedektif Hikayesi - Oykuler.Org // öykü, öyküler, öykü oku, hikaye, hikayeler, hikaye oku, masal, masallar, masal oku

Ana Menü

Kategoriler

Dost Siteler

Bir Polis Dedektif Hikayesi

Yagmurlu bir gundu.Barda oturan ve bir kosede pipo icen adam da kimdi? Herkes onu yeni goruyordu buralarda.Ama o yeni degildi.Sonunda ayaga kalkip bardan cikti ve bir el hareketiyle fayton durdurdu.Faytona biner binmez yine dusuncelere daldi. Yil 1786...Cocuk yine annesiyle oynuyordu.Annesini cok seviyordu.Cunku cok guleryuzlu biriydi.Babasi ise yillar once olmustu.Ama umrunda degildi cocugun.Zaten yasarken de iyi biri degildi.Her gun zil zurna sarhos gelirdi eve ve annesini bosu bosuna doverdi. Tam oyunlarinin ortasinda kapi caldi.Annesi kapiyi actiginda iki adam onu kolundan tuttu. -Hirsizlik sucundan yargilaniyorsun,dediler. -Ama nasil? Ben hirsizlik yapmadim ki. -Onu sonra anlatirsin artik. Annesini alip goturduler.Cocuk bekledi,bekledi.Ama annesi gelmedi.Yoksa gercekten...Hayir olamazdi,annesi asla hirsizlik yapmazdi. Ertesi gun annesini meydana cikardilar cocugun.Herkes "olum,olum" diye haykiriyordu.Yoksa annesini idam mi edeceklerdi? Ama sucu yoktu ki annesinin. Aglayarak annesinin yanina kostu. -Anne,senin bir sucun yok ki?,dedi. -Olsun oglum,dedi annesi.Adalet neyi uygun gorurse o dogrudur.Bu sozu sakin unutma. Annesi son kez sarildi ogluna.Annesi goturulurken aglayarak bagirdi cocuk: -Kim annemi ihbar etti?! Hemen soylesin! Herkes fisildasiyordu.Sadece kenardaki bir adam siritiyordu.O muydu annesini ihbar eden? Ama cocuk dun onu hirsizlik yaparken gormustu.Bu muydu adalet? Ancak kim dinleyecekti ki kucuk bir cocugu? Dusuncelerinden kurtuldugunda faytonun durmus oldugunu fark etti.Sofore birkac bozukluk verdi ve faytondan indi.Burasi bir evdi.Luks ama issiz gorunumlu bir villa.Issiz gorunuyordu cunku orasi hic gunes almazdi.Kapida onu en iyi dostu Avukat Ames bekliyordu. -"Demek geldin Jean."dedi."Ben de seni bekliyordum." Jean durdu ve Amese bakti.Karanlik yuzunden yuzu belli olmuyordu.Ama ciddi bir sekilde bakiyordu. -"Ne icin?"diye sordu sogukca. -"Ogle yemegi icin tabi ki.Yoksa yine yemeyecek misin?" -"Aslinda acim.Gezmek yordu ne de olsa." -"Peki neler ogrendin?" Jean iceri dogru ilerledi ve: -"Yoksa yagmurda kalip zature olmami mi istiyorsun?"dedi. Ames hemen kenara cekildi. -"Ah,ozur dilerim.Hemen iceri gec." Jean iceri gecer gecmez sominenin onune oturup bir pipo daha yakti. -"Aveniu gercekten guzel bir yerdi. Cok sey ogrendim.Bay Chiristienin icki icmeyi sevdigini,karisini aldattigini,en onemlisi de evin kirasini uzun suredir odemedigini..." -"Ne diyorsun?"dedi Ames. Jean hafifce gulumsedi ve devam etti: -"Ama kiraci oldurmedi Ames."dedi imali imali. Ames de siritti ve: -"Biliyorum.Oyle olsa cok kolay olurdu."dedi. Jean da ona katildigini gosterdi. -"Karisi oldurdu onu bence.Karisi orta yaslarda biraz yasli bir bayan.Onu sorusturmaya kalktigimda aglamaya basladi ve bana az once ogrendigimi soyledigim seyleri anlatti.Neden o yapmis olmasin ki? Kocasinin onu aldattigini biliyor,cok ictigini biliyor,her gun onu dovuyor" Bunlari dedikten sonra duraksadi. -"Ne oldu Jean?"dedi Ames. -"Hicbir sey..."dedi Jean.Aslinda gecmisini hatirlamisti bir anligina... -"Devam ediyorum.Bana kadin soyle anlatti;O gun yine cok icmisti ve yine beni dovdu.Yatip uyuduktan sonra kalkma sesi geldi. Uyandim ve onun kalktigini gordum.Ama beni yeniden dover diye bir sey diyemedim.Onu asagi inerken gordum.Sonra asagidan onun ciglik sesi geldi.Daha sonrasi malum. " -"Peki nereden anladin onun katil oldugunu?" -"Insanlari sorusturmak bilgi verir ama kendim gormeden inanmam hicbir seye.Bu yuzden kadin evden gidince kendim gizlice girdim eve.Arastirma sonuclarim kadinin haksiz oldugunu dolayisiyla da onun katil oldugunu anladim.Odada kan izleri vardi cunku.Ama bu kan izleri kadinin degildi.El izi kalintisi kan izleriydi.Kadin silmeye calismis ama tam silememis.Buradan anladim." Ames her zamanki gibi etkilenmisti.Aslinda zor bir vaka degildi ama oyle hizli konusmustu ki sanki ezberlemisti her seyi.Ayrica cok da sogukkanliydi.Ta ki su son sozune kadar... -"Sence bu kadin hakli miydi?" -"Ne?" -"Kadinin oldurmesi dogru bir sey miydi sence?" -"Nasil bir soru bu boyle Jean? Tabi ki haksiz.Katil hicbir zaman hakli degildir." -"Ama dusunsene.Onlarin bir oglu olsaydi.Her gun bu izdirabi izlemek zorunda mi kalacakti? Ya o kadina ne demeli? Olup olup diriliyordur her gun." Sok olmustu Ames.Ilk kez Jeanin duygulari konusmustu.Acaba ne demek istiyordu? Neden boyle davranmisti? -"Neyse,sen beni bosver.Kafam daginik bugun."dedi Jean.Sonra da yemek yemek uzere mutfaga gecti. Ames ise yerinde bekliyordu.Jean tam mutfaga girmek uzereyken durdu ve arkasini dondu. -"Gelmiyor musun Ames?" Ames Jeana dondu ve ayaga kalkip: -"Uzgunum.Dalmisim."dedi. Sofraya oturduklarinda ikisi de sessizdiler.Bu sessizligi bozan Ames oldu. -"O zaman yarin kadini tutuklamaya gidiyoruz,degil mi?" Jean cevap vermedi. -"Jean,sana diyorum!" -"Ah! Ozur dilerim duymadim.Tekrar eder misin?" -"Dedim ki yarin kadini tutuklamaya gidiyoruz degil mi?" -"Neden ki?" Ames sok olmustu. -"Nasil neden? Ne demek neden?" -"Neden neden demek." Ames sinirlenmisti ve sasirmisti. -"Neler oldu sana Jean?! Bir katilin neden tutuklanacagini nasil sorgularsin sen?! Ne yaptilar sana?!" Sonra da hisimla sofradan kalkti ve ayni hizla odasina gidip kapiyi carpti. Jean birkac dakika sofrada kalip dusundu.Ames de ayni seyi yapiyordu.Bir dedektifin nasil taraf tutabildigine inanamiyordu.Biraz sonra kapi caldi. -"Gir!"dedi Ames. Iceri Jean girdi. -"Ozur dilerim Ames.Girebilir miyim?"dedi. -"Tabi,tabi gel." Jean Amesin yanina oturdu. -"Az once soylediklerimden dolayi uzgunum.Dusundukten sonra hakli olduguna karar verdim." Ames,dostunun ozru ile yumusadi. -"Onemli degil.Ama benden sakladigin bir seyler var,degil mi?" -"Aslinda evet.Bak Ames.Ben cocukken babam annemi her gun doverdi.Sonra da olup gitti." Ames durdu ve uzun bir sure Jeana bakti. -"Peki onceden neden soylemedin bunu bana?" -"Bilmiyorum." Ames dostuna gulumsedi. -"Herkesin kotu anilari vardir.Merak etme."dedi ve dostunun omzunu sivazladi. Biraz konustuktan sonra yarin kadini tutuklamaya gitmeye karar verdiler ve yatmaya gittiler. Ertesi gun ikisi de erkenden kalkti.Hazirlanip faytona bindiklerinde Jean yine dusuncelere dalmisti.Ames bundan rahatsiz olsa da bunu Jeana pek belli etmedi.O buyuk bir adamdi.Ayrica zekiydi de.Kendi kararina kendisi pekala varabilirdi.Kadin tutuklanirken hic itiraz etmedi.Sadece Jeana dondu ve: -"Tebrikler bayim.Beni yakaladiniz.Evet,ben isledim cinayeti.Ama sizce suc kimde?" Jean sadece duygusuz bir yuzle yere bakiyordu.Yuzu,sapkasindan dolayi golgelenmisti.Kadin gittikten sonra samimi bir ifadeyle basini kaldirip Amese bakti. -"Dogrusu bu degil mi sevgili dostum? Adalet yerini buldu bence.Hakettigini aldi bu kadincagiz.Keske kocasi da hakettigi cezayi bulsaydi." Sozunu bitirdikten sonra arkasini dondu ve: -"Hadi gidelim dostum.Adalet her zaman haklidir.Tabi eger gercek bir adaletse..."




Okunma : 81 // Aldığı Oy : 20 // Gönderen : Okşan
Oy Ver :
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
Arkadaşına Gönder      Yazdır
 

Yorumlar

Henüz yorum yazılmamış. İlk yorum yazan siz olmak istermisiniz ?

Yorum Yaz

Adınız :
E-mail Adresiniz :
Yorumunuz :
Güvenlik Kodu :

Yeni Eklenenler

En Çok Okunanlar

En İyiler

İstatistikler

öykü | öyküler Kültür ve Sanat